در دنیا دوچیز را دوست دارم

گل سرخ و تو را

گل سرخ را برای یک روز

تو را برای همیشه

دیر است

دور نیست

که بمیرم

یا بخوابم

چه فرق می کند برای شما

که من نباشم

تنها

نام کوچک دنیا

به یادتان می ماند

نامم را بخاطر بسپار

به سنگ قبرها هم

نمی توان اعتماد کرد 

به تبرک می برند بند بند تنم را

                                ـ غصه ها

 وقتی می گویم که : شادی از حوالی دلم گذشت...

تو که درخت همیشه بهاری ، مهربان !

                              ـ چه معنا می کنی "زرد" را

وقتی می گویم که : سراپا خزانم !

حالا هی بنویس

                     ـ " عجب هوای دو نفره ای !"

و قدم بزن با تمام خودت زیر باران

شنیده ام که بدون چتر هم باران زیبا تر است

 ـ به درک !

ـ      چترت را هم ببند ...

مهم اینست که کفشهایت

قصد کرده اند تمام راه تو را تحمل کنند

حالا هی بنویس که من سبزم

چه کسی می فهمد که تو تمام شب را گریه کرده ای ؟!

تا که بودیم نبودیم کسی

                              کشت ما را غم بی همنفسی

تا که رفتیم همه یار شدند

                             خفته ایم وهمه بیدار شدند

قدر آینه را بدانیم چو هست

                            نه در آن وقت که افتاد و شکست

^{این وبلاگ را تقدیم می کنم به تنهاترین دوست زندگی ام که به اندازه تمام دنیا دوستش دارم .}